กาลครั้งหนึ่งนานมาเเล้ว มีต้นแอปเปิ้ลใหญ๋อยู่ต้นหนึ่ง และมีเด็กชายตัวเล็กๆ คนหนึ่งชอบเข้ามาอยู่ใกล้ๆและ เล่นรอบๆต้นไม้นี้ ทุกๆวัน เขาปีนขึ้นไปบนยอดของต้นไม้ และก็กินผลแอปเปิ้ล เด็กน้อยรักต้นแอปเปิ้ล และต้นแอปปิ้ลก็รักเขา เวลาผ่านไป ....
เด็กน้อยโตขึ้นและเขาไม่มาวิ่งเล่นรอบๆต้นไม้นี้ทุกวันอีกเเล้ว
วันหนึ่ง เด็กน้อยกลับมาหาต้นไม้ เด็กน้อยดูเศร้าๆ ... "เธอมาหาฉันเเล้ว เธอจะมาเล่นกับฉันใช่มั๊ย" ต้นไม้ถาม "ฉันไม่ใช่เด็กเล็กๆแล้วนะ ฉันไม่อยากเล่นรอบๆต้นไม้อีกต่อไปเเล้ว ฉันต้องการของเล่น ฉันอยากได้เงินไปซื้อ" เด็กน้อยตอบ "ฉันไม่มีเงินหรอก ... เก็บลูกแอปเปิ้ลของฉันไปขายสิเเล้วเอาเงินไปซื้อของเล่น" เด็กน้อยจึงเก็บลูกแอปเปิ้ลไปจนหมด และไม่กลับมาอีกเลย
ต้นไม้ดูเสร้า .....
วันหนึ่งเด็กน้อยกลับมา เขาดูโตขึ้น ต้นไม้รู้สึกดีใจตื่นเต้นมากที่ได้เจอ "เธอมาหาฉันเเล้ว เธอจะมาเล่นกับฉันใช่มั๊ย" ต้นไม้ถาม "ฉันไม่มีเวลามาเล่นหรอก ฉันมีครอบครัวเเล้ว และต้องทำงาน ตอนนี้เราต้องการบ้าน ช่วยฉันได้ไหม" เด็กน้อยถาม
"ฉันไม่มีบ้าน แต่..ตัดกิ่งก้านฉันไปสิ..เเล้วเอาไปสร้างบ้าน" ต้นไม้ตอบ
ดังนั้นเด็กน้อยคนนั้นจึงตัดกิ่งก้านทั้งหมดไป และจากไปอย่างมีความสุข ..
เป็นอีกครั้งที่ต้นไม้ถูกทิ้ง ให้อยู่อย่างเดียวดาย เศร้า .. วันเเล้ววันเล่า ที่ต้นไม้เฝ้าแต่รอให้เด็กน้อย กลับมาหาอีกครั้ง ...
และเเล้ววันหนึ่งในฤดูร้อน เด็กน้อยคนเดิมก็ได้กลับมาหาต้นไม้อีก
ต้นไม้ดีใจมาก
"ธอมาหาฉันเเล้ว เธอจะมาเล่นกับฉันแล้วใช่มั๊ย" ต้นไม้ถาม "เปล่า..ฉันรู้สึกผิดหวังในชีวิตและเริ่มแก่ขึ้น ฉันอยากแล่นเรือไปพักผ่อนไกลๆ ให้เรือฉันได้มั๊ย "
"ใช้ลำต้นของฉันสิ เอาไปสร้างเรือ เพื่อเธอจะได้แล่นเรือและมีความสุข" ต้นไม้ตอบ
ดังนั้นเด็น้อยจึงตัดต้นไม้ไป เขาล่องเรือ และไม่กลับมาอีกนาน จนกระัทั่ง หลายปีผ่านไป ในที่สุด เด็กน้อยคนเดิมก็กลับมา คราวนี้เขาดูแก่มากๆ "ฉันเสียใจ ฉันไม่เหลืออะไรจะให้อีกเเล้ว สิ่งเดียวที่ฉันเหลือ มีเพียงรากที่กำลังจะตาย" ต้นไม้พูด "ฉันไม่มีฟันที่จะกินเเล้ว ฉันปีนไม่ไหว ฉันแก่เเล้ว ตอนนี้ฉันไม่ต้องการอะไรอีกเเล้ว ฉันอยากได้ที่พักพิง ฉันเหนื่อยมาหลายปีเเล้ว" เด็กน้อยตอบ "งั้นมานั่งลงข้างๆ ฉันสิ...แล้วหลับให้สบาย" เด็กน้อยนั่งลงข้างๆต้นไม้ดีใจ ยิ้ม.. และน้ำตาไหล.. End
นี่คือเรื่องของทุกๆคน ต้นไม้ในเรื่องเปรียบเสมือนพ่อ แม่ เมื่อเราเป็เด้กตัวเล็กๆ เรารักที่จะเล่นกับท่าน ... เมื่อเราโตขึ้น บางคนทอดทิ้งพ่อแม่ให้เดียวดาย และกลับไปหาท่านเมื่อเราต้องการบางสิ่งบางอย่าง หรือเมื่อมีปัญหา ไม่ว่าอย่างไร .. พ่อและแม่เราก็จะอยู่และให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ท่านทำได้ หวังเพียงให้เรามีความสุข
เเล้วต้นไม้ของคุณล่ะ ... เด้กน้อย ...
English
